Geçen sezon VakıfBank formasıyla hem Sultanlar Ligi’ne hem de CEV Şampiyonlar Ligi’ne damgasını vuran Rus pasör çaprazı Marina Markova, ülkesinde açıklamalarda bulundu İşte Markova’nın açıklamalarından satır başları.
‘BU YIL DAHA SAKİNDİM’
“Geçen yılki Final Four’u hatırlıyordum ve geçen yıl kesinlikle kendimi fazla kaptırdığımdan eminim. O an, başarılarımı daha gerçekleşmeden kutlamaya başladığım andı. Kendimi o kadar kaptırmıştım ki hiç performans gösteremedim.”
‘Yani bu kez buraya iki kat daha fazla motive olmuş şekilde mi çıktın?
“Hayır, tam tersine. Sakin çıktım. Çünkü geçen yıl ilk yarı final maçında marş çaldığında, ışıklar söndüğünde orada ‘Aman Tanrım, Şampiyonlar Ligi Final Four’undayım’ diye duruyordum. Çocuk gibi etrafa bakıyordum. Bu yıl ise her şeyi biraz daha sakin karşılamaya çalıştım: ‘Kim oynuyor? Conegliano mu? Hiç önemli değil.’ diye düşündüm. Tabii ki takımı analiz etmeniz, hazırlanmanız gerekiyor. Ama kim olduğunun önemi yokmuş gibi düşünmek açısından, sonuçta bu sadece bir maç. Nasıl bir maç olduğunun önemi yok. Şampiyonlar Ligi yarı finali olsa bile. Elbette bunu yapmaya çalıştım ama gerçekten çok zordu.”
“Kafamda bunu rasyonelleştirmeye çalışıyordum. ‘Ne bileyim, normal bir lig maçı oynuyoruz’ diye düşünüyordum. Tabii ki herkes bu maça hazırlanıyordu. Çünkü Conegliano yenilmez bir takımdı. Son iki yıldır Şampiyonlar Ligi’ni kazanıyorlardı ve İtalya Ligi’ni de kaç yıldır üst üste kazandıklarını bilmiyorum, neredeyse 10 yıldır. VakıfBank da Şampiyonlar Ligi’nin en çok kupa kazanmış takımı. Ve şimdi yarı finalde karşı karşıya geliyorlar. Bu nasıl bir mücadele olacaktı? Ben bütün bunlardan bir şekilde kendimi uzaklaştırmaya ve sadece kendi oyunuma odaklanmaya çalıştım. Örneğin Giovanni de bana “Marina, rahatla, maçtan önce dans et” diyordu. ‘Evet, sadece işini yap. Dans et, şarkı söyle, topa yüksekten vur. Hepsi bu!’ diyordu. Ve aslında tam olarak böyle oldu.”
Bir gün Rusya Ligi’nde oynama planın var mı?
“Şimdilik nasıl olacağını göreceğiz. Çünkü sonuçta hâlâ VakıfBank’la birkaç yıllık sözleşmem var. Aslında tabii ki Rusya’da da oynamak isterdim. Ama şu anda İstanbul’daki hayatımı seviyorum, şehri seviyorum. Elbette bilinçaltımda, kariyerimi de VakıfBank’ta bitirme düşüncesi bile belki vardır. Çünkü şu an her şeyden memnunum. Ama yine de bu, şu an için geçerli. Birkaç yıl içinde ne olacağını, genel olarak nelerin yaşanacağını bilemezsin. Bu yüzden geleceğe dair plan yapmıyorum. Şu anda VakıfBank’la sözleşmem var ve şimdilik sadece buna odaklanacağım.
Boş zamanlarında neler yapmayı seviyorsun?
” Şu sıralar örgü örüyorum. Bu yıl ayrıca kendime bir dikiş makinesi aldım. Dikiş dikmeye başladım. Akrilik boyalarım var, resim de yapıyorum. Bir de tabii kitap okuyorum.Tabii bunların hepsine ayıracak yeterince zamanım varsa. Aslında hobi edinmemin sebebi şu: Çok fazla boş zamanımız oluyor. Çünkü spordan başka yaptığımız pek bir şey yok ve bir şekilde kafamızı dağıtmamız gerekiyor. Birkaç yıl önce, üniversitedeyken örgü örmeye başladım. Tam olarak nasıl başladığımı bilmiyorum. Örmeye başladım ve sonra fark ettim ki, ‘Vay be, ben aslında böyle monoton işlerden hoşlanıyormuşum.’ Arka planda bir dizi açıyorum ve bu tekrarlayan iş gerçekten beynimi kapatmama, biraz sıfırlanmama yardımcı oluyor.”
“Özellikle örgü örmenin bir tür meditasyon olabileceğini düşünüyorum. Çünkü bu monoton işle uğraşırken gerçekten beynini kapatabiliyorsun. Saatlerce konsantre olup sakin kalıyorsun. Bir şeyler üretebiliyor olmam da çok hoşuma gidiyor. Kendime kıyafet bulmak benim için zor. Kendi boyuma uygun kıyafetleri kendim yapabiliyor olmak hoşuma gidiyor. Ama öyle çok büyük şeyler değil. Zaten satın alabileceğim şeyler. Mesela mayolar, eldivenler, bir atkı… Şortlar, atletler. Arkadaşlarım için oyuncaklar da ördüm. Bir de küçük çantalar, cüzdanlar ve bunun gibi çeşitli küçük şeyler.”
